دلم میخواد بنویسم اما نمیتونم.

این روزایی روز ای جدید و نابین اما وحشت دارم حتی بهش فکر کنم.

نمیدونم چرا خوشحال نیستم.

اصلا خوشحال نیستم از رفتن از این خونه.

از مسئولیت نمیترسم.حس اینکه تنها میشم و از یاد میرم دیوونم میکنه.

از اینکه با آقای میم تنها بشم . از اینکه دیگه واقعا با هم زندگی کنیم.

یکم برام تکیه کردن سخته.

فقط دعا دعا میکنم دیگه هیچوقت همدیگرونرنجونیم.

دیشب اولین شبی بود که در کنار هم خونمونو تمیز کردیم.

اینروزا همه به جز آقای میم به فکر من هستن. حالم با اومدن ماه رمضون بهتر شد. حالا دیگه منم و خلوت ماه رمضون و یه دنیا حرف برای خدا. تا درست شدن کارم برای خودم برنامه ریختم. خوندن داستان کوتاه و سرچ کردن توی معانی ایات قران و زبان. بقول استادم آدمی که نمیخواد زندگی کنه رو نمیشه مجبور به کاری کرد. این روزا آقای میم درگیر برنامه های خودشه.انقدر مرموزه که فک میکنم تا حالا نمیشناختمش. تصمیم گرفتم تغییر کنم. دوست خوبم راست گفتی من باید خیلی تغییر کنم .بقول استادم دنیا فقط ماله منه بیرون از من همه چی توهمه. من میتونم مراقب خودم باشم . میتونم خودم تنهایی بخودم محبت

روزها و شب های خوبیه برای تفکر و تحول . دیشب که سرمونو چسبونده بودیم به سر هم و اون کتاب قرآن رو گذاشتع بود رو سرمون شاید برای اولین بار بود که حس کردم چقدر پناه تو میتونه امن باشه برای جفتمون. بی شک که با تو بودن و در راه تو بودن بهترین سرپناهه برای همه. پ.ن:امروز کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم رو تموم کردم. حس خوبی دارم.انگار همه چیز نو شد. یکی ازنکات جالبی که این کتاب برای من داشت این بود که بهم یاد داد بتونم با خودم تنها باشم و این رو یکی از تمرین های عشق ورزیدن معرفی کرده بود. وقتی فکر کردم دیدم راست میگه . وقتی ادم بتونه با خودش تنها باشه و روی پای خودش ب